Patriotyzm a kawa

Patriotyzm to rzecz cenna i pożądana w społeczeństwie, wiadomo. Jednak czasy mamy jakie mamy. Właściwie to liche, bo w końcu kryzys jest - on jest, prawda? Może dlatego właśnie tak niewiele tego patriotyzmu na co dzień, a może to ja jestem zbyt ślepy. No a może jednak, ponownie, czasy nie sprzyjają temu, coby w sposób bardzo czytelny dać wyraz swemu przywiązaniu i bezgranicznej miłości do ojczyzny. Nie wiem.

Uderza mnie jednak epatowanie patriotyzmem od święta. Owszem, można, a w gruncie rzeczy to nawet trzeba, pokazać od czasu do czasu ów patriotyzm poprzez powieszenie flagi tu i ówdzie, ale doprawdy, nie można przeginać. Idąc jedną z głównych ulic Rzeszowa, można było zobaczyć już we wtorek obwieszony ze wszystkich stron flagami narodowymi budynek Urzędu Wojewódzkiego.

Jasne, toż to gmach przepastny, ale można było się ograniczyć do kilku/kilkunastu flag. A z tego co zaobserwowałem było ich dużo za dużo. W zlepkach po bodaj trzy sztuki co może jakieś cztery metry… i tak naokoło budynku. Biało-czerwona wstęga. Na Boga, ileż można? Gdzie tu umiar? Kryzys mamy! Wiecie ile mogłaby pani sekretarka przygotować filiżanek kawy dla pana Wojewody za cenę tychże flag? Ja nie mam pojęcia, ale opiłby się chłopina po uszy i jeszcze do grobu zabrałby kilka paczuszek czarnej mielonej.